Race Against Time "Time Waits For No Man" CD

Jeśli chodzi o inspiracje, które wywarły wpływ na zespół Race Against Time, Al przytacza bardzo szerokie spektrum:

„Uwielbialiśmy Rush! Kiedy po raz pierwszy spotkałem Dave'a, miał więcej wpływów blues-rockowych niż ja - był całkowitym fanem Led Zep, ale także zapoznał nas z bluesowymi rockmanami, takimi jak ZZ Top, Stevie Marriott, Montrose, MC 5 itd. w tym czasie im cięższy, tym lepszy, a także chętnie chodziłem na występy zespołów na żywo, takich jak Strife, Snafu, The Heavy Metal Kids i in. Szczególnie Strife na żywo było niesamowite.

Geoff miał najbardziej eklektyczny gust z całej naszej trójki i słuchał wszystkiego, od Jethro Tull, przez Zappę i Weather Report, po najbardziej niejasny jazz, jaki można było znaleźć.

Ogólnie rzecz biorąc, hard rock z lat siedemdziesiątych miał duży wpływ, zdecydowanie – od Slade'a i T. Rexa po Alexa Harveya, Free, Dr. Feelgood – tak wiele wspaniałych talentów. Podobało mi się też wiele z tego, co wyszło z ery punka, zwłaszcza Elvis Costello – nadal lubię – ale żaden z nas nie był pod wrażeniem trendu bycia dumnym ze słabej muzykalności. To nigdy nam nie pasowało i było raczej krótkotrwałym ideałem samego punka – nie można powstrzymać ego dobrego muzyka”.

Wraz z Radium, Paralex i Hell, Race Against Time byli członkami „East Midlands Band Co-Operative”, stowarzyszenia zespołów pomagających sobie nawzajem w burzliwym okresie Nowej Fali Brytyjskiego Heavy Metalu.

Radium, Paralex i Hell wydały własne winylowe single. Race Against Time, którzy między 1978 a 1983 rokiem zdołali jedynie umieścić swój znakomity numer „Bedtime” na składance „New Electric Warriors”.

Basista Al Short wyjaśnia:

„Mieliśmy umowę na wydanie „Bedtime” jako singla na trzyścieżkowej EP-ce, ale w ostatniej chwili bardzo się zawiedliśmy. Aby zrekompensować niefortunne wydanie singla, wydaliśmy demo na kasecie z trzema utworami, na którym znalazła się alternatywna aranżacja „Bedtime”, którą zawarliśmy na „Time Waits For No One”, a także „Harbinger Of Death” i „Bleed”.

Inne utwory na albumie były albo starszymi utworami (kilka nagranych dla BBC Radio Nottingham Rock Show Trevora Danna) albo utworami, które rozważaliśmy jako kontynuacje EPki (np. „Nothing To Fear”). Dwa instrumentalne utwory na albumie zostały zarejestrowane na żywo pod koniec jednej z sesji – żeby wykorzystać nasz czas w studiu!”

Race Against Time powstał w Chesterfield/Matlock z pozostałości dwóch klubowych zespołów, Captain Hippo i Heavy Water. Al Short grał w obu tych zespołach, gdy był jeszcze w szkole, od wieku około 15 lat.

Wokalistą Race Against Time był David Halliday, który później założył Hell. Oto jak ewoluował zespół: „Natknąłem się na ogłoszenie, które Dave umieścił w witrynie sklepu muzycznego – szukał zespołu po tym, jak jego własny zespół, Skint rozpadł się, a ja w tym czasie szukałem bardziej ambitnych muzyków, zdolnych do pisania autorskiego materiału. Dave i ja założyliśmy początkowo czteroosobowy zespół, z perkusistą, z którym grałem wcześniej, i próbowaliśmy różnych wokalistów, ale szybko zdaliśmy sobie sprawę, że trójka byłaby lepsza – Dave już śpiewał w nowych piosenkach, które wtedy pisaliśmy .

Każdy członek trzyosobowego zespołu musi być jednak wyjątkowy i dopiero gdy poznaliśmy perkusistę Geoffa Greena, poczuliśmy, że możemy to zhakować zaledwie trzema. Geoff miał technikę, energię i umiejętności, aby to zadziałało.